Siden sist...

...har eg vore på konsert med han her. WOW. Bob Dylan, altså. Lunefull, stille og rar, men likevel. Dylan er Dylan. Sjølv om konserten berre var midt på treet, var opplevelsen optimal. Favoritt: Like a rolling stone.
...har eg kjøpt gule tulipaner som står på kjøkkenbordet og får meg til å smile kvar morgon.

...har eg kjøpt meg ein fiiiiiin sykkel. Old style, svart og viktigast - med korg! weee! Sykkeljenta, det er meg!

...har eg blitt enda meir glad i han her. Jesus. Min Jesus.
Til slutt. Slik byrjar ein av dei første lovsangane som betydde skikkelig mykje for meg:

"What to say, Lord
it's you who gave me life
and I can't explain
just how much you mean to me right now."

Og no, 8-9 år etterpå, må eg framleis synge den strofa frå tid til annan. Jepp. Slik er det.

Himmelblå

Sjølv om eg ser generelt lite på tv, vert er hekta på ein serie frå tid til annan. Mest over internett. Denne gangen på NRK.
Det kunne minne litt om Hverdagsliv. Eller kanskje om Med hjarte på rette staden. Men nei.
Eg er fengsla.
Av Nord-norge. Av Ylvingen. Av Himmelblå.

Tilgjeving

...er noko av det vakraste eg veit.
Viss du ikkje har opplevd å bli tilgjeven eller å tilgi nokon, trur eg du rett og slett har gått glipp av noko av det største blant menneske.

Ein kan ikkje alltid sjå sjølv kvifor ein treng å bli tilgjeven, eller kvifor ein bør tilgi. Og nokre trur ein må høyre ein unnskyldning før ein kan tilgi. Det trur ikkje eg.

Å sei orda høgt. "Tilgi meg." "Du er tilgitt." Ingenting kan lege sår mellom menneske som dei orda. Men også trur eg, om ein ikkje er klar for å sei orda høgt, at det går an å tilgi nokon inni seg. Sjølv om vedkommande ikkje har bedd om det. Det kan lege usynlege sår. Dei ein berre kjenner til sjølv.


Tilgjeving er noko av det sentrale i evangeliet. Først og fremst frå Gud til menneske, men og mellom menneska.

Lignelsen om den ubarmhjertige tjeneren

Da gikk Peter til ham og spurte: «Herre, hvor mange ganger skal min bror kunne synde mot meg, og jeg likevel tilgi ham? Så mange som sju?» «Ikke sju ganger,» svarte Jesus, «men jeg sier deg: sytti ganger sju!

Derfor kan himmelriket sammenlignes med en konge som ville gjøre opp regnskapet med tjenerne sine. Da han tok fatt på oppgjøret, ble én ført fram som skyldte ham ti tusen talenter. Han hadde ikke noe å betale med, og herren befalte at han skulle selges med kone og barn og alt han eide, og gjelden betales. Men tjeneren kastet seg ned for ham og bønnfalt ham: 'Vær tålmodig med meg, så skal jeg betale deg alt sammen.' Da fikk herren inderlig medfølelse med denne tjeneren, slapp ham fri og etterga ham gjelden.
Utenfor møtte tjeneren en av de andre tjenerne, en som skyldte ham hundre denarer. Han grep fatt i ham, tok strupetak på ham og sa: 'Betal det du skylder!' Men den andre falt ned for ham og ba: 'Vær tålmodig med meg, så skal jeg betale deg.' Men han ville ikke. Han gikk av sted og fikk kastet ham i fengsel; der skulle han sitte til han hadde betalt gjelden.
Da de andre tjenerne så hva som skjedde, ble de dypt bedrøvet og gikk og fortalte herren sin alt som hadde hendt. Da kalte herren ham til seg igjen og sa til ham: 'Du onde tjener! Hele gjelden etterga jeg deg fordi du ba meg om det. Burde ikke også du ha vist barmhjertighet mot din medtjener, slik jeg viste barmhjertighet mot deg?' Og herren ble harm og overlot tjeneren til å bli mishandlet av fangevoktere til han hadde betalt hele gjelden.
Slik skal også min himmelske Far gjøre med hver og en av dere som ikke av hjertet tilgir sin bror.»
Matt. 18, 21-35

Litt meir søvn enn vanlig

+
Lunsj med Magnar
+
Endelig få gjort unna regninger og anna økonomisk styr
+
Margot Helene på besøk
+
Laks til middag
+
Bibelgruppe
+
Skogsbærpai og is
=
Ein SÆRDELES GOD dag!

ein søndags morgon

"Det var ein søndagsmorgon i byrjinga av mars. Regn og ruskevind regjerte utanfor vindauget, inne låg eg under teppet med paracetamol og ibumetin i magen. Det var den morgonen eg stod opp før klokka ni sjølv om eg ikkje hadde noko planar. Gårsdagens rundstykker til frukost og nyoppdaga Lily Allen på spotify." ... blæææ! det var den morgonen eg innsåg at eg aldri har vore så god til å skrive noveller. Det var det, ja.

Dog dårlig start, så er det SÅ deilig å stå opp tidlig, og ikkje gjere noko! Berre slappe av. Niceness! Anne Lene sine rundstykker, Silje på kaffibesøk, noko nytt på spotify, planlegge festivalsommaren, vente på at Marianne kjem på besøk. Søndag - I love it.
Til slutt - eit etisk dilemma. Lily Allen, det nye tilskuddet i musikkbiblioteket mitt, har ganske kul musikk og ganske kul stemme, men veldig mykje dårlig språk i tekstane sine. Allerede har eg droppa "F**k you"-låta frå spelelista, men kva synest de? Kor mykje av banning kan ein tåle, før ein bør unngå det for sin egen del? Og merk, dette gjeld ikkje berre musikk, men og TV/film og kanskje tilogmed dilemmaet "når kan ein be venner og bekjente dempe stygg språkbruk"? Set pris på nokre tilbakemeldingar her:)