STJERNER, GUD og L-O-V-E

I det siste har eg sett mykje på stjernene. Det fascinerer meg veldig at det er dei same stjernene eg ser i Norge som ein ser i Indonesia og i Amerika. Og det får meg til å føle meg veeeeldig liten.

Gud, du har tallet på alle himlens stjerner.

Gud, du gir dem alle navn.

DU lar meg komme inn for din trone.

Der kan jeg være med deg himlenes Herre.

-I din herlighet.

Les det ovenfor ein gong til og la kvar setning ta turen heilt ned i magen din før du les neste.

Avogtil, litt for ofte i det siste, lar eg små filleting ta fokuset mitt vekk frå Han som har sagt Han elsker meg (og som eg trur eg tør å sei at eg elska tilbake.) Men så avogtil, seinast i kveld, blir eg minna på at livet med Gud det handler om nærleik og heilhjarta kjærleik.

Han som var frå før verda vart skapt, Han som er historiens Herre, Han som kjenner framtida - akkurat Han ønsker meg heilt nær for å stadig få kviskre at

H A N E L S K E R M E G.

wow.

Der gikk det opp for meg igjen.

Ja, dette er kjærligheten, ikke at vi har elsket Gud,
men at han har elsket oss
og sendt sin Sønn til soning for våre synder.
Mine kjære, har Gud elsket oss slik, da skylder også vi å elske hverandre.

1.Joh.4,10-11